سخنانی از سخنرانیهای مختلف
این ترجمه توسط هوش مصنوعی تولید شده و ممکن است شامل خطا باشد. لطفاً به متن انگلیسی مراجعه کنید.
AI-translated. May contain errors. For accurate text, refer to the original English.
فارسی
یادداشتهایی از سخنرانیهای گوناگون
(کشفیات جدید، جلد ششم، ص ۲۰۹-۲۱۰.)
[یادداشتهای پراکنده آقای فرانک رودهامل از سخنرانیها، که بیشتر آنها به نظر میرسد به فصل دوم بهاگاواد گیتا (Bhagavad-Gitâ) مربوط باشد]
«روحانیت هرگز به دست نمیآید مگر آنکه مادیت از میان برود.» اولین خطاب در گیتا را میتوان به صورت تمثیلی تفسیر کرد. «وداها (Vedas) فقط از اشیاء درون طبیعت تعلیم میدهند، فقط از طبیعت.» ما همواره اجازه میدهیم عاطفه جای واجب و تکلیف را غصب کند، و به خود میبالیم که در پاسخ به محبت راستین عمل میکنیم. باید از عاطفهزدگی فراتر رویم اگر بخواهیم توانایی رها کردن را به دست آوریم. عاطفه به حیوانات تعلق دارد. آنها به تمامی موجوداتی عاطفیاند. مردن برای فرزند خویش، فداکاری والایی نیست. حیوانات هم این کار را میکنند، و به همان سرعتی که هر مادر انسانی انجام میدهد. این نشانه عشق حقیقی نیست؛ صرفاً عاطفهای کور است.
ما همواره میکوشیم ضعفمان را چون قدرت بنمایانیم، عاطفهمان را چون عشق، بزدلیمان را چون شجاعت، و همینگونه.
به روح خود در باره پوچیها و ضعفها و مانند آنها بگو: «این شایسته تو نیست. این شایسته تو نیست.»
English
REMARKS FROM VARIOUS LECTURES
(New Discoveries, Vol. 6, pp. 209-10.)
[Mr. Frank Rhodehamel’s random lecture notes, most of which seem to pertain to chapter two of the Bhagavad-Gitâ]
"Spirituality can never be attained until materiality is gone." The first discourse in the Gita can be taken allegorically. "The Vedas only teach of things in nature, only teach of nature." We are always letting sentiment usurp the place of duty, and flattering ourselves that we are acting in response to true love. We must get beyond emotionalism if we would be able to renounce. Emotion belongs to the animals. They are creatures of emotion entirely. It is not sacrifice of a high order to die for one's young. The animals do that, and just as readily as any human mother ever did. It is no sign of real love to do that; merely blind emotion.
We are forever trying to make our weakness look like strength, our sentiment like love, our cowardice like courage, etc.
Say to your soul in regard to vanities, weaknesses, etc., "This does not befit thee. This does not befit thee".
متن از ویکینبشته — مالکیت عمومی. نخستین بار توسط آدوایتا آشراما منتشر شده است.