نامه ۱۸ - آلاسینگا
این ترجمه توسط هوش مصنوعی تولید شده و ممکن است شامل خطا باشد. لطفاً به متن انگلیسی مراجعه کنید.
AI-translated. May contain errors. For accurate text, refer to the original English.
فارسی
هجدهم
ایالات متحده آمریکا، ۲۹ سپتامبر ۱۸۹۴.
آلاسینگای عزیز،
همگی شما نیک عمل کردید، ای فرزندان شجاع و فداکار من. بسیار به شما افتخار میکنم. . . . امیدوار باشید و ناامید نشوید. پس از چنین آغازی، اگر ناامید شوید، نادان خواهید بود. . . .
میدان ما هندوستان است، و ارزش قدردانی خارجیان در بیداری هندوستان نهفته است. همین و بس. . . . باید پایگاهی استوار داشته باشیم که از آن گسترش یابیم. . . . یک لحظه هم عقبنشینی نکنید. همه چیز درست خواهد شد. این اراده است که جهان را به حرکت درمیآورد.
ای فرزند من، نیازی نیست به خاطر مسیحی شدن جوانان دلتنگ باشید. با وجود این زنجیرهای اجتماعی موجود، به ویژه در مادراس، چه راهی دیگری دارند؟ آزادی نخستین شرط رشد است. نیاکان شما به روح تمام آزادی بخشیدند و دین شکوفا شد. آنان جسم را به هر بند و زنجیری گرفتار کردند و جامعه رشد نکرد. در غرب عکس این است — هر آزادی به جامعه، هیچ آزادی به دین. اینک زنجیرها از پاهای جامعه شرقی میافتد، همانگونه که از دین غربی افتاد.
هر یک باز نوع خود را خواهند داشت؛ دینی یا دروننگر در هندوستان، علمی یا بروننگر در غرب. غرب میخواهد هر ذرهای از معنویت را از طریق اصلاح اجتماعی به دست آورد. شرق میخواهد هر ذرهای از نیروی اجتماعی را از طریق معنویت به دست آورد. از این رو بود که مصلحان نوین هیچ راهی برای اصلاح نمیدیدند مگر با نخست در هم شکستن دین هندوستان. کوشیدند و شکست خوردند. چرا؟ زیرا تعداد اندکی از آنان دین خود را مطالعه کرده بودند، و هیچ کدام از ایشان هرگز آموزش لازم برای فهمیدن مادر همه ادیان را نگذرانده بود. من ادعا میکنم که ویرانی دین برای بهبود جامعه هندو ضروری نیست، و این وضع جامعه نه به خاطر دین، بلکه از آن روست که دین آنگونه که باید بر جامعه اعمال نشده است. آمادهام این را از کتب کهن خودمان، کلمه به کلمه، اثبات کنم. این چیزی است که تعلیم میدهم، و این چیزی است که باید تمام عمر برای به کار بستنش تلاش کنیم. اما وقت میخواهد، وقت بسیار برای مطالعه. صبر داشته باشید و کار کنید. उध्दरेदात्मनात्मानम् — خود را به وسیله خود نجات ده.
با احترام و اخلاص،
ویویکاناندا.
یادداشت: جامعه کنونی هندو تنها برای مردان معنوی سازمان یافته و همه دیگران را به نومیدی میکشاند. چرا؟ کسانی که میخواهند اندکی از جهان و لذتهای آن بهرهمند شوند، کجا بروند؟ همانگونه که دین ما همه را در بر میگیرد، جامعه ما نیز باید چنین باشد. این تنها از طریق نخست درک اصول واقعی دین و سپس اعمال آن بر جامعه تحقق مییابد. این کار کند اما استوار است که باید انجام شود.
English
XVIII
U. S. A., 29th September, 1894.
Dear Alasinga,
You all have done well, my brave unselfish children. I am so proud of you. . . . Hope and do not despair. After such a start, if you despair you are a fool. . . .
Our field is India, and the value of foreign appreciation is in rousing India up. That is all. . . . We must have a strong base from which to spread. . . . Do not for a moment quail. Everything will come all right. It is will that moves the world.
You need not be sorry, my son, on account of the young men becoming Christians. What else can they be under the existing social bandages, especially in Madras? Liberty is the first condition of growth. Your ancestors gave every liberty to the soul, and religion grew. They put the body under every bondage, and society did not grow. The opposite is the case in the West — every liberty to society, none to religion. Now are falling off the shackles from the feet of Eastern society as from those of Western religion.
Each again will have its type; the religious or introspective in India, the scientific or out-seeing in the West. The West wants every bit of spirituality through social improvement. The East wants every bit of social power through spirituality. Thus it was that the modern reformers saw no way to reform but by first crushing out the religion of India. They tried, and they failed. Why? Because few of them ever studied their own religion, and not one ever underwent the training necessary to understand the Mother of all religions. I claim that no destruction of religion is necessary to improve the Hindu society, and that this state of society exists not on account of religion, but because religion has not been applied to society as it should have been. This I am ready to prove from our old books, every word of it. This is what I teach, and this is what we must struggle all our lives to carry out. But it will take time, a long time to study. Have patience and work. उध्दरेदात्मनात्मानम् — Save yourself by yourself.
Yours etc.,
Vivekananda.
PS. The present Hindu society is organised only for spiritual men, and hopelessly crushes out everybody else. Why? Where shall they go who want to enjoy the world a little with its frivolities? Just as our religion takes in all, so should our society. This is to be worked out by first understanding the true principles of our religion and then applying them to society. This is the slow but sure work to be done.
متن از ویکینبشته — مالکیت عمومی. نخستین بار توسط آدوایتا آشراما منتشر شده است.