نامه دوازدهم - مادر
این ترجمه توسط هوش مصنوعی تولید شده و ممکن است شامل خطا باشد. لطفاً به متن انگلیسی مراجعه کنید.
AI-translated. May contain errors. For accurate text, refer to the original English.
فارسی
دوازدهم
به خانم ج. و. هیل
دیترویت،
۱۰ مارس ۱۸۹۴.
مادر عزیزم،
دیروز عصر سالم به دیترویت رسیدم. دو دختر جوانتر با یک کالسکه منتظرم بودند. پس همه چیز درست بود. امیدوارم سخنرانی موفق باشد، چرا که یکی از دخترها گفت بلیتها مثل نان داغ میفروشند. اینجا نامهای از آقای پالمر در انتظارم بود که خواسته بود به خانهاش بروم و مهمانش باشم.
دیشب نتوانستم بروم. در طول روز میآید تا مرا ببرد. چون دارم به خانۀ آقای پالمر میروم، کیف محکم بستهشده را باز نکردهام. فکر دوباره بستنش برایم کاملاً بیامید به نظر میرسد. پس امروز صبح نتوانستم ریش بتراشم. با این حال امیدوارم در طول روز بتراشم. دارم فکر میکنم که همین الان به بوستون و نیویورک بروم، چرا که شهرهای میشیگان را میتوانم در تابستان بیایم و بپوشانم؛ اما افراد متشخص نیویورک و بوستون خواهند رفت. خدا راه نشان خواهد داد.
خانم باگلی و همۀ خانواده از بازگشتم صمیمانه خوشحالند و مردم دوباره میآیند تا مرا ببینند.
عکاس اینجا بعضی از عکسهایی که گرفته را فرستاده. واقعاً فجیع هستند — خانم باگلی اصلاً دوستشان ندارد. واقعیت این است که بین دو عکس صورتم چنان چاق و سنگین شده — عکاسان بیچاره چه میتوانند بکنند؟
لطفاً چهار نسخه از عکسها بفرستید. هنوز با هولدن هیچ ترتیبی ندادهام. (یک عامل سخنرانی در دیترویت.) همه چیز خیلی خوب به نظر میرسد. «سناتور پالمر» آقای بسیار خوب و با من مهربان است. یک آشپز فرانسوی دارد — خدا معدۀ او را برکت دهد! دارم سعی میکنم گرسنه بمانم و تمام دنیا علیه من است!! او بهترین شامها را در تمام واشنگتن میداد! بیامید! تسلیم شدم!
از خانۀ آقای پالمر بیشتر خواهم نوشت.
اگر هیمالیا محبره شود، اقیانوس مرکب، اگر درخت آسمانی ابدی دواداروو قلم شود، و اگر آسمان خودش کاغذ شود، باز هم نمیتوانستم یک قطره از دَینِ سپاسگزاریام نسبت به شما و خانوادهتان بنویسم. لطفاً محبتم را به چهار نت کامل و چهار نت نیمکامل گام هیل برسانید.
باشد که برکات خداوند همیشه و همیشه بر شما و خانوادهتان باشد.
همیشه با سپاس و محبت،
ویویکاناندا.
English
XII
To Mrs. G. W. Hale
DETROIT,
10 March 1894.
DEAR MOTHER,
Reached Detroit safely yesterday evening.[6]* The two younger daughters were waiting for me with a carriage. So everything was all right. I hope the lecture will be a success, as one of the girls said the tickets are selling like hot cakes. Here I found a letter from Mr. Palmer awaiting me with a request that I should come over to his house and be his guest.
Could not go last night. He will come in the course of the day to take me over. As I am going over to Mr. Palmer's, I have not opened the awfully-packed bag. The very idea of repacking seems to me to be hopeless. So I could not shave this morning. However, I hope to shave during the course of the day. I am thinking of going over to Boston and New York just now, as the Michigan cities I can come and take over in summer; but the fashionables of New York and Boston will fly off. Lord will show the way.
Mrs. Bagley and all the family are heartily glad at my return and people are again coming in to see me.
The photographer here has sent me some of the pictures he made. They are positively villainous — Mrs. Bagley does not like them at all. The real fact is that between the two photos my face has become so fat and heavy — what can the poor photographers do?
Kindly send over four copies of photographs. Not yet made any arrangement with Holden. (A lecture agent at Detroit.) Everything promises to be very nice. "Ssenator Ppalmer"[7]* is a very nice gentleman and very kind to me. He has got a French chef — Lord bless his stomach! I am trying to starve and the whole world is against me!! He used to give the best dinners in all Washington! Hopeless! I am resigned!
I will write more from Mr. Palmer's house.
If the Himalayas become the inkpot, the ocean ink, if the heavenly eternal Devadaroo[8]* becomes the pen, and if the sky itself becomes paper, still I would not be able to write a drop of the debt of gratitude I owe to you and yours. Kindly convey my love to the four full notes and the four half notes of the Hale gamut.[9]*
May the blessings of the Lord be upon you and yours ever and ever.
Ever yours in grateful affection,
VIVEKANANDA.
متن از ویکینبشته — مالکیت عمومی. نخستین بار توسط آدوایتا آشراما منتشر شده است.