نامه هفتم - آتول بابو
این ترجمه توسط هوش مصنوعی تولید شده و ممکن است شامل خطا باشد. لطفاً به متن انگلیسی مراجعه کنید.
AI-translated. May contain errors. For accurate text, refer to the original English.
فارسی
VII
(ترجمه از بنگالی)
غازیپور،
۱۵ مارس ۱۸۹۰.
آتول بابوی عزیز (آتول چاندرا گوش)،
بسیار متأسفم که میشنوم دچار رنجهای روحی هستید. لطفاً فقط آنچه برایتان خوشایند است انجام دهید.
— «تا هست زاده شدن، هست مردن، و باز ورود به رحم مادر. این شرّ آشکار تناسخ است. ای آدمی، چگونه در چنین جهانی خواهان رضایت خاطری؟»
ارادتمند شما،
ویوکاناندا.
پینوشت: فردا این مکان را ترک میکنم. ببینیم تقدیر به کدام سو هدایتم میکند!
English
VII
(Translated from Bengali)
GHAZIPUR,
15th March, 1890.
DEAR ATUL BABU (Atul Chandra Ghosh.),
I am extremely sorry to hear that you are passing through mental afflictions. Please do only what is agreeable to you.
— "While there is birth there is death, and again entering the mother's womb. This is the manifest evil of transmigration. How, O man, dost thou want satisfaction in such a world!"
Yours affectionately,
VIVEKANANDA.
PS. I am leaving this place tomorrow. Let me see which way destiny leads!
متن از ویکینبشته — مالکیت عمومی. نخستین بار توسط آدوایتا آشراما منتشر شده است.