آرشیو ویویکاناندا

XV آقا

جلد6 letter
349 واژه‌ها · 1 دقیقه مطالعه · Epistles - Second Series

این ترجمه توسط هوش مصنوعی تولید شده و ممکن است شامل خطا باشد. لطفاً به متن انگلیسی مراجعه کنید.

AI-translated. May contain errors. For accurate text, refer to the original English.

فارسی

پانزدهم*

درود بر شری راماکریشنا!

۵ ژانویه ۱۸۹۰

جناب عالی، (سَج. بالارام بوس)

از خواندن خبر بیماری شما در نامه‌ی لطیف‌تان بسیار متأسف شدم. خلاصه‌ی نامه‌ای که درباره‌ی انتقال شما به بایدیاناث نوشتم این بود که برای مردی با جثه‌ی ضعیف و بسیار لطیف چون شما، زندگی در آن مکان بدون صرف هزینه‌ای قابل توجه ممکن نخواهد بود. اگر تغییر مکان واقعاً برای شما لازم است، و اگر آن را تا این حد به تأخیر انداخته‌اید صرفاً برای یافتن مکانی ارزان‌تر و از این قبیل، این البته جای تأسف دارد. . . . بایدیاناث از نظر هوا عالی است، اما آبش مناسب نیست و معده را ناراحت می‌کند. من هر روز از ترشی معده رنج می‌بردم. پیش از این برای شما نامه‌ای نوشتم؛ آیا آن را دریافت کردید، یا آن را نامه‌ای دشوار یافتید و به حال خود رهایش کردید؟ به نظر من، اگر باید برای تغییر هوا بروید، هر چه زودتر بهتر. اما ببخشید، شما گرایشی دارید به انتظار اینکه همه چیز دقیقاً با خواسته‌هایتان منطبق باشد، در حالی که متأسفانه چنین وضعیتی در این دنیا بسیار نادر است. «आत्मानं सततं रक्षेत्—آدمی باید در هر حال خود را نجات دهد.» «پروردگارا رحم فرما» البته خوب است، اما او کسی را یاری می‌کند که خود را یاری کند. اگر فقط درصدد حفظ کیسه‌ی خود هستید، آیا پروردگار ترتیب تغییر مکان را برای شما از سرمایه‌ی موروثی‌اش فراهم خواهد کرد؟ اگر فکر می‌کنید این اندازه بر پروردگار توکل دارید، لطفاً طبیب را فرا نخوانید. . . . اگر این هم مناسب نیست، باید به وارانَسی بروید. من پیش از این آماده بودم این مکان را ترک کنم، اما بزرگان محلی مرا راهی نکردند! . . . اما یک بار دیگر تکرار می‌کنم: اگر واقعاً تصمیم به تغییر مکان گرفته شده، لطفاً از روی خسّت تردید نکنید. این خودکشی خواهد بود. و حتی خداوند هم نمی‌تواند کسی را که خودکشی می‌کند نجات دهد. لطفاً احترام مرا به تولاسی بابو و دیگران ابلاغ فرمایید.

با بهترین درودها،

ارادتمند شما،

ویویکاناندا

English

XV*

Salutation to Shri Ramakrishna!

5th January, 1890.

MY DEAR SIR, (Sj. Balaram Bose)

I am very sorry to hear of your illness from your kind note. The gist of the letter I wrote to you about your change to Baidyanath was that it would be impossible for a man of weak and extremely delicate physique like you to live in that place unless you spent a good deal of money. If change be really advisable for you, and if you have deferred it so long simply to select a cheaper place and that sort of thing, it is certainly a matter of regret. . . . Baidyanath is excellent so far as the air is concerned, but the water is not good, it upsets the stomach. I used to suffer from acidity every day. I have already written you a letter; have you got it, or finding it a bearing letter, have you left it to its fate? In my opinion, if you have to go away for a change, the sooner the better. But, pardon me, you have a tendency to expect that everything should fit in exactly with your requirements, but unfortunately, such a state of things is very rare in this world. "आत्मानं सततं रक्षेत्—One must save oneself under any circumstances." "Lord have mercy", is all right, but He helps him who helps himself. If you simply try to save your purse, will the Lord arrange the change for you by drawing on His ancestral capital? If you think you have so much reliance on the Lord, don't call in the doctor, please. . . . If that does not suit you, you should go to Varanasi. I would have already left this place, but the local gentlemen would not give me leave to depart! . . . But let me repeat once more, if change is actually decided upon, please do not hesitate out of miserliness. That would be suicide. And not even God can save a suicide. Please convey my compliments to Tulasi Babu and the rest.

With best regards,

Yours affectionately,

Vivekananda.


متن از ویکی‌نبشته — مالکیت عمومی. نخستین بار توسط آدوایتا آشراما منتشر شده است.