سرود آفرینش
این ترجمه توسط هوش مصنوعی تولید شده و ممکن است شامل خطا باشد. لطفاً به متن انگلیسی مراجعه کنید.
AI-translated. May contain errors. For accurate text, refer to the original English.
فارسی
سرودِ آفرینش
(ترجمهای از ناسادیا سوکتا، ریگودا، دهم، ۱۲۹)
وجود نبود آنگاه، نه نیستی،
نه جهان بود، نه آسمانِ فراسو.
چه چیز مه را پوشاند؟ از آنِ که بود؟
در ژرفای تاریکیِ غلیظ چه بود؟
مرگ نبود آنگاه، نه جاودانگی،
شب از روز جدا نبود،
لیک آن یکی بیحرکت میلرزید
تنها، با شکوهِ خویش یگانه —
فراتر از آن هیچ نبود.
در آغاز، تاریکی در تاریکی پنهان بود،
ناآشکار چون تودهای یکپارچه از آب،
آنگاه آنچه در تهیِ چنین پوشیده بود
شکوهی برآورد به نیرویِ تپس!
نخست میل برخاست، نخستین تخمِ ذهن،
(حکیمان همه این را در دلهای خویش دیدند
وجود را از نیستی جدا میساختند.)
پرتوهایش فراز و فرود و به هر سو گسترد.
آنگاه شکوه آفریننده شد،
با اصلِ خودافروز در زیر،
و نیرویِ آفرینش در بالا.
که راه را شناخت؟ که آنجا بیان کرد
این از کجا برخاست؟ این فرافکنی از کجا؟
که پس از این فرافکنی، خدایان آمدند.
پس چه کسی به راستی میداند، این از کجا بیرون آمد؟
این فرافکنی که برخاست،
چه نگه داشته شده باشد چه نه،
او، فرمانروای آسمانِ برین، درباره این،
او، ای شارمان! میداند، یا نمیداند
شاید او نیز!
English
THE HYMN OF CREATION
(A translation of the Nâsadiya-Sukta, Rig-Veda, X. 129.)
Existence was not then, nor non-existence,
The world was not, the sky beyond was neither.
What covered the mist? Of whom was that?
What was in the depths of darkness thick?
Death was not then, nor immortality,
The night was neither separate from day,
But motionless did That vibrate
Alone, with Its own glory one —
Beyond That nothing did exist.
At first in darkness hidden darkness lay,
Undistinguished as one mass of water,
Then That which lay in void thus covered
A glory did put forth by Tapah!
First desire rose, the primal seed of mind,
(The sages have seen all this in their hearts
Sifting existence from non-existence.)
Its rays above, below and sideways spread.
Creative then became the glory,
With self-sustaining principle below.
And Creative Energy above.
Who knew the way? Who there declared
Whence this arose? Projection whence?
For after this projection came the gods.
Who therefore knew indeed, came out this whence?
This projection whence arose,
Whether held or whether not,
He the ruler in the supreme sky, of this
He, O Sharman! knows, or knows not
He perchance!
متن از ویکینبشته — مالکیت عمومی. نخستین بار توسط آدوایتا آشراما منتشر شده است.