نامه نوزدهم - مادر
این ترجمه توسط هوش مصنوعی تولید شده و ممکن است شامل خطا باشد. لطفاً به متن انگلیسی مراجعه کنید.
AI-translated. May contain errors. For accurate text, refer to the original English.
فارسی
نوزدهم
به خانم ج. و. هیل
هتل بلویو، پلان اروپایی
خیابان بیکن، بوستون
۱۱ می ۱۸۹۴
مادر عزیز،
از هفتم این ماه هر بعدازظهر یا عصر اینجا سخنرانی میکنم. در خانهی خانم فیرچایلد با برادرزادهی خانم هاو آشنا شدم. او امروز آمد تا مرا به شام دعوت کند. آقای ولکینن را هنوز ندیدهام. البته پرداخت سخنرانی اینجا از همهجا بدتر است، و هر کسی دنبال منفعت خودش است. نامهی بلندی پر از اراجیل بچهها دریافت کردم. شهر شما، یعنی نیویورک، بسیار بهتر از بوستون میپردازد، پس در تلاشم برگردم آنجا. اما اینجا تقریباً هر روز میتوان کار پیدا کرد.
فکر میکنم کمی استراحت میخواهم. احساس میکنم بسیار خستهام، و این سفرهای مداوم رفتوبرگشتی کمی اعصابم را به هم ریخته، اما امیدوارم زود بهبود یابم. چند روز گذشته از سرماخوردگی و تب خفیف رنج بردهام و با این حال سخنرانی کردهام؛ امیدوارم یکی دو روز دیگر خوب شوم.
لباس بلند بسیار زیبایی به قیمت سی دلار خریدم. رنگش دقیقاً مثل قدیمی نیست، بلکه قرمز سیر است با کمی زردی بیشتر — حتی در نیویورک هم نتوانستم همان رنگ قدیمی را پیدا کنم.
خیلی چیزی برای نوشتن ندارم، چون تکرار همان داستان قدیمی است: حرف، حرف، حرف. آرزو میکنم به شیکاگو پرواز کنم و دهانم را ببندم و استراحتی طولانی به دهان و ریه و ذهنم بدهم. اگر کسی در نیویورک مرا نخواست، به زودی به شیکاگو میآیم.
مطیع شما،
ویویکاناندا.
English
XIX
To Mrs. G. W. Hale
HOTEL BELLEVUE, EUROPEAN PLAN
BEACON STREET, BOSTON
11 May, 1894
DEAR MOTHER,
I have been since the 7th, lecturing here every afternoon or evening. At Mrs. Fairchild's I met the niece of Mrs. Howe. She was here today to invite me to dinner with her today. I have not seen Mr. Volkinen as yet. Of course, the pay for lecture is here the poorest, and everybody has an axe to grind. I got a long letter full of the prattles of the babies.[6]* Your city, i.e. New York, pays far better than Boston, so I am trying to go back there. But here one can get work almost every day.
I think I want some rest. I feel as if I am very much tired, and these constant journeyings to and fro have shaken my nerves a little, but hope to recoup soon. Last few days I have been suffering from cold and slight fever and lecturing for all that; hope to get rid of it in a day or two.
I have got a very nice gown at $30. The colour is not exactly that of the old one, but cardinal, with more of yellow — could not get the exact old colour even in New York.
I have not much to write, for it is the repetition of the old story: talking, talking, talking. I long to fly to Chicago and shut up my mouth and give a long rest to mouth and lungs and mind. If I am not called for in New York, I am coming soon to Chicago.
Yours obediently,
VIVEKANANDA.
متن از ویکینبشته — مالکیت عمومی. نخستین بار توسط آدوایتا آشراما منتشر شده است.